پرستار توهین به پرستاری را محکوم می کند

پرستاری در جامعه ما بیمار است . آری این واقعیتی است تلخ که عصاره کلام پرستاران و نتیجه تجزیه و تحلیلها و نقد و ارزیابی های کارشناسی صاحب نظران پرستاری است که در یک کلام مختصر خلاصه کرده ایم .

 اگر فرهنگ سازان جامعه ما قبول کنند که پرستار یک نیروی کارشناس و تحصیل کرده در سطح لیسانس و بالاتر بوده و علاوه بر تجارب بالینی ارزشمندی که دارد ، دروس عملی و تئوری اختصاصی این حرفه و رشته را در حد کارشناسی نیز گذزانده است ، می خواهم خطاب به این قشر تاثیر گذار بگویم که همه پرستاران از ابتدای امر می آموزند که پرستاری ترکیبی از علم و هنر و شغل است . در راستای توسعه و تخصصی شدن حرف و مشاغل مختلف در جامعه و به موازات پیشرفت علوم پزشکی در جامعه نیاز مبرم احساس می شد که پرستاری از حالت و شکل عامیانه و ساده خود که شامل یک دلسوزی ساده بر بالین بیمار و تر و خشک کردن آن بود خارج گردیده و پرستار مهارت و دانش لازم برای درک مفهوم کلان سلامت در بعد فردی و اجتماعی را درک و تجزیه و تحلیل نموده و در زمینه حفظ و توسعه آن راهکارها و مداخلات علمی و کارشناسی را بکار ببندد . پرستاری به بالین بیمار خلاصه نمی شود اما بخشی از کارویژه پرستار که پرستاری بالینی است ، خود علم و مهارت و تخصص آشنائی با شاخه های مختلف علوم پزشکی و آشنائی با داروها و روشهای درمان و بکارگیری لوازم و تجهیزات پزشکی در رابطه با پروسیجرهای مختلف تشخیص و درمان و بازتوانی و حمایتی می باشد . کمتر حرفه ای را می توان پیدا کرد که به اندازه پرستاری به معنی نوین و امروزی آن نیاز به اطلاعات و معلومات گسترده علمی درزمینه های روانشناسی و ارتباطات گرفته تا شاخه های مختلف علوم پزشکی اعم از شاخه های پاراکلینیکی و مداخلات درمانی و مراقبتی و حمایتی داشته باشد . امروزه در امر درمان، دیگر فرد درمانگر مطرح نیست بلکه در سیستمهای پیشرفته درمانی از تیم درمان نام برده شده و در این تیم به علت جایگاه ویژه پرستاری، نقش هدایت این تیم به پرستار داده می شود . در واقع پرستار پل ارتباط اعضای تیم درمان بوده و با پیگیری مسیر درمان و ارتباط دادن اعضا ، نقش راهبردی را در این زمینه ایفا می کند . حال خارج از معایب فراوان وارد بر سیستم بهداشت و درمان کشورمان که در نهایت ما را به این نتیجه که” پرستاری در جامعه ما بیمار است ” می رساند ، رسانه ها و فرهنگ سازان جامعه ما چه تصویری از پرستار در فرهنگ عمومی جامعه ایجاد می کنند ؟ کافی است نیم نگاهی به فیلمها و سریالها و گزارشهای تلویزیونی مرتبط با بیمارستان و پرستار داشته باشیم . کدامیک از ویژگیهای مهارتی و تخصصی و علمی و حرفه ای پرستار در این تصویر سازیها نمود پیدا می کند؟ غیر از اینکه در ایستگاه پرستاری ، محل اتاق و تخت بستری بیمار را به مراجعین نشان می دهد و یا اعلام کند که وقت ملاقات تام شده است و یا هرگاه بخواهند نقش فرشته ای پرستار را در مناسبت روز پرستار به او بدهند به شکل اغراق آمیزی او را فرشته نجات و مامور حل و فصل تمامی مشکلات زندگی فردی بیمار و خانواده او از قبیل مسائل اقتصادی و خانوادگی و حقوقی و غیره …  نمایش دهند به شکلی که تمام وقت و زندگی و کار خود را تعطیل و دربست پیگیر این قبیل مسائل تا سرحد ماجراجوئی بشود پرستاران در بیمارستان علیرغم وضعیت کار در وضعیت رقت بار از نظر حجم سنگین وظایف محوله در جایگاه نامناسب اجتماعی قرار دارند زیرا پرستاری جبهه مقدم مواجهه با مشکلات و نارسائی های سیستم  با جامعه است . لذا مراجعین بیمارستان که اغلب در شرایط نامناسب روحی و جسمی و عاطفی قرار دارند ، در مواجهه با مشکلات و نارسائی هایی قرار می گیرند که از دست پرستار خارج است و مردم یا کلا” این موضوع را نمی دانند و یا حداقل در آن شرایط خاصی که قرار دارند ، به چند و چون آن فکر نمی کنند لذا اغلب تصویر ذهنی مغشوش از پرستار را در ذهن خود جای می دهند .

تصویر سازی غلط رسانه از پرستار و پرستاری نه تنها به رفع این معضل کمک نمی کند بلکه توقعات غلط و نابجائی  را در مردم ایجاد می کند که نه تنها در چنین مواجهه ها کمک کننده نیست بلکه مشکل موجود را بیشتر و شدیدتر می کند . نواقص و نارسائی های کمبود شدید نیروی انسانی پرستاری به تناسب تعداد مراجعین و نواقص و کمبودهای امکانات و تجهیزات و نارضایتی های ناشی از مقررات و ضوابط غلط که باعث تشویش و سرگردانی و اضطراب خانواده بیمار در پیگیری امر درمان بیمارشان می گردد و عدم حضور به موقع پزشکان و نارسائی برنامه درمان تجویزشده از طرف پزشکان و همه و همه از نظر مراجعین به حساب قصور پرستار نوشته می شود . وارد شدن در این قسمت از موضوع خود بحث مفصلی را می طلبد که خارج از موضوع و حوصله این نوشتار است اما بطور کلی باید بگویم که سیمای ما سیمای پرستار را نمی شناسد تا بشناساند و لازم است برنامه سازان ما و نویسندگان و عوامل موثر در طراحی این برنامه ها قبول زحمت نموده و از طریق منابع رسمی از قبیل انجمنها و تشکلهای علمی و صنفی پرستاری و نظام پرستاری و نشست مشترک با اساتید این حرفه و دانشجویان دوره های تخصصی پرستاری ، درک و شناخت صحیح و مناسب از پرستاری به دست بیاورند تا در ارائه برنامه ها و تصویرسازی از پرستاری چنین دچار اشتباه نشده و بیش از این به این حرفه مظلوم و در واقع مقدس جفا روا ندارند

کریم عابدینی وبلاگ دلگویه پرستار

توسط:حمیدرضا ba salam khedmate doste aziz va hamkar mohtarm  agar in harf sehhat dashte bashe va{ sazman in kar ro karde bashe va in eeteraz ro pas gerefte bashe } dar morede in seriyal ke bisharmi ro be hade aala resande taasofe khodam ro eelam va omidvaram masoolan mohtaram bedonan ke in miz be hichkas vafa nakarde dar zemn age zahmati nist be web loge man sar bazanid va be man ham to weblogeton link bedid   توسط:حمیدرضا با سلام اگر سازمان همچین کاری کرده خاک بر سر من پرستار که همچین سازمانی دارم

	توسط:نرگس
دوست عزیز سلام: واکنش نظام پرستاری در تکذیب اعتراض به صدا و سیما غیر از شوکه و دلسرد کردن جامعه پرستاری هیچ ارزش دیگری نداشت ... بالشخصه نمی دانم اگر این سازمان نظام پرستاری با همه دبدبه و سر و صدایش اگر نمی خواهد از پرستاری حمایت کند به چه درد دیگری می خورد. واقعا و خیلی خیلی متاسفم که عضوی از این نظام هستم..... از آنها انتظار بیشتری داشتم... وظفه سازمان فقط تهیه محل تفریح در مشهد و شمال و ... نیست .. اصل وظیفه و انتظار ما حمایت و دفاع از شان پرستاری است . کاری که اصلا تا به حال انجام نشده است.. بازم متاسفم. همین.. ولی اعتراض خودم رو ادامه می دم...
توسط:عزادار علمدار حسين(ع) عرض ادب اين اعتراض هم مثل اعتراض روحانيون به فيلم مارمولکه. پرستارا براي چي اعتراض کردن؟ براي چي اعتراضشونو پس گرفتن؟ پس گرفتن اعتراض به مراتب بدتر از اعتراض بيجاست! يا علي توسط:چاپاریست سلام دوست عزیز خوبی وبلاگ خوبی داری نقد خوب و بجایی از این سریال می کنید منم موافقم از اینکه دارند به قشر زحمت کش جامعه پرستاران توهین می کنند سبز باشید

این روزها نمایش تلویزیونی سریال اغما موجی دیگر از اعتراض پرستاران را بر انگیخته است. در این جا قصد ندارم فیلم را نقد کنم که خود بحثی دیگر است بلکه می خواهم از منظری جامعه شناسانه به مسئله نگاه کنم.

رسانه ها از ابزارهای مهم اعمال قدرت هستند و همواره تحت تاثیر گفتمان حاکم بر جامعه عمل می کنند یا لااقل از آن تاثیر می پذیرند. گفتمان حاکم در نظام سلامت گفتمانی پاترنالیستیک است و از ان جا که پزشکی قداستی تاریخی را با خود یدک می کشد و قدرتی برخاسته از جایگاه علم  و دانش دارد دیر زمانی است که سلطه ی  بی چون و چرای خود را بر نظام سلامت تثبیت کرده است. در مقابل، حرفه پرستاری به عنوان حرفه ای نو ظهور میراثی از باورهای سنتی و غیر علمی در مورد خود را یدک می کشد. دیدگاه جامعه نسبت به پرستاری عمدتا همان دیدگاه سنتی است که پرستار را در حد یک زیردست پزشک و سوژه ای برای اعمال قدرت تقلیل می دهد و حتی نقشی نازل تر از یک زیر دست را هم برای آن متصور می شود. و رسانه ها نیز همین نگرش را منعکس می کنند.

از منظر پویایی تاریخ نیز پرستاری هنوز نتوانسته عقب ماندگی تاریخی خود را جبران کند. در کشور ما پرستاری ضربه دیگری را نیز متحمل شده است.با پیروزی انقلاب اسلامی و دگرگونی ارزش های اجتماعی  حرفه پرستاری چون تا حد زیادی با ارزش های رژیم قبلی هماهنگ شده بود و نماد های آن نگرش و فرهنگ در این حرفه در حد اعلی متجلی شده بود، پس از انقلاب اسلامی نتوانست به سرعت خود را با شرایط جدید و ارزش های جدید وفق دهد و به حاشیه رانده شد. حتی از فرصت جنگ تحمیلی نیز نتوانست استفاده کند و به رغم جان فشانی ها و ایثار های فراوان از رقبای خود عقب ماند و آن ها سلطه خود را بیش از پیش بر نظام سلامت تثبیت کردند و پارادایم خود را به عنوان پارادایم برتر و غالب به جامعه نیز  معرفی کردند.

پرستاری تا حدود دو دهه در اغما بود و تنها در پایان سال های دهه هفتاد بود که به خود آمد و اندکی از هوشیاری اش را باز یافت و توانست به آرزوی دیرینه اش یعنی ایجاد تشکلی حرفه ای دست یابد. اما آن قدر مشکلات و مطالبات متراکم شده بود که سازمان نظام پرستاری در چنبره ی پاسخ گویی به این مطالبات گرفتار آمد و از مشکل اصلی یعنی تصویر اجتماعی و جایگاه اجتماعی پرستاری که سر نخ همه مشکلات بود غافل شد و به جای کار ریشه ای در این زمینه به اقداماتی در حد اعتراض و ایجاد موج های مقطعی بسنده کرد.

اکنون جامعه پرستاری در حال بیدار شدن است و موج هویت طلبی و هویت یابی در جوانان این رشته به خروش افتاده است. برای پرستاری این فرصتی بی بدیل است و باید از این انرژی حداکثر استفاده را بکند. رهبران و نخبگان پرستاری باید به تدوین راهبردهای این جنبش بپردازند و همه هم و غم خود را معطوف به بازسازی تصویر اجتماعی و بهبود جایگاه اجتماعی پرستاری کنند. در پرتو این رویکرد و دفاع از حق سلامتی جامعه، پرستاران می توانند مطالبات خود را نیز تحقق بخشند . اگر تشکل های پرستاری رویکردی مردم سالارانه و سلامت محورانه اتخاذ نکنند و به فکر موج سواری و منافع آنی و زود گذر باشند نه تنها این فرصت تاریخی را از دست می دهند، بلکه خود نیز به تاریخ خواهند پیوست و حافظه ضعیف تاریخی این مردم به سرعت آن ها را فراموش خواهد کرد...

فیلم اغما واقعیتی تلخ ولی  انکار ناپذیر است و نگرش جامعه نسبت به پرستاری را منعکس می کند. عامه مردم و حتی تحصیل کردگان جامعه نه تنها شناخت درستی از حرفه ما ندارند، بلکه دچار کج فهمی ها و سوء تفاهم هایی در این زمینه هستند. از این واقعیت فرار نکنیم و به اعتراض هم اکتفا نکنیم. بیاییم از این فرصت برای شناساندن بهتر خودمان به جامعه حداکثر استفاده را بکنیم. 

احمد پزدانیک - اصفهان

سازمان نظام پرستاري در نامه‌اي به رييس صداوسيما ، نامه‌ي اعتراض پرستاران به سريال اغما را تكذيب كرد و آن را خلاف مواضع اين سازمان دانست.

كلامي ديگر

اعتراض ايراد شده فقط در رابطه با فيلم اغما نيست بلكه اعتراض به فيلمهايي اين چنين است.شوكران را به ياد داريم، كه چگونه خشم پرستاران را برانگيخت.متاسفانه پرستاري به عناون يك صنف مورد كم توجهي صدا و سيما و فيلمسازان ما است.فعاليتهاي بسيار پرستاران مي تواند از طريق صدا و سيما به اطلاع مردم رسانده شود.يك پرستار فقط در بيمارستان كارنمي كند. او در فاميل به عنوان يك مشاور خانوادگي عمل مي كند!در اجتماع داراي نقشهاي آموزشي، بهداشتي و مشاوره اي است. بسياري از تصميمات مهم بر بالين بيماان را پرستاران مي گيرند،بسياري از كارهاي اورژانسي بر بالين بيمار توسط  پرستاران انجام مي گيرد.و بعد به اطلاع پزشك رسانده مي شود و يا با حضور پزشك در آن واحد با راهنمايي پرستار يك تصميم واحد گرفته مي شود.پرستار منعكس كننده مشكلات بيمار به پزشك است و زمينه فكري پزشك را براي درمان بيمار آماده مي كند..بايد بدانيد كه پرستاري داراي شاخه هاي مختلفي است.پرستار كودك، پرستار بهداشت روان،پرستار بعداشت جامعه، پرستار داخلي و جراحي،.ما از صدا و سيما نمي خواهيم پرستاران را همچون فرشته هايي عاطفي با دستاني مهربان و لرزان نشان بدهد.از صدا و سيما مي خواهيم كه روي حيطه ها و فعاليتهاي نام برده شده مطالعه نمايد و با درك حرفه پرستاري الگويي درست از اين حرفه به مردم ارائه دهد..

مديريت در پرستاري بحثي است كه در اكثر فيلمها با خشونت كلامي و رفتاري پرستار بيان مي گردد.در حاليكه مديريت در پرستاري داراي حيطه هايي بس گسترده تر از حيطه هاي نام برده شده است.كنترل شرايط سخت و دشوار بيمار و تصميم گيري فوري براي نجات جان بيمار يك نوع مديريت است كه بارها و بارها توسط پرستاران اجرا شده و نتيجه بخش بوده است.

يكي از نقشهايي كه توسط صدا و سيما ناديده گرفته شده نقش پرستاران در 8 سال دفاع مقدس است.فيلمهلي زيادي در اين رابطه ساخته شده.دلاوريهاي بسياري را از مردان رزمنده ديده ايم كه در كنارانها جاي مردان و زنان دلاور پرستار خالي است.اي كاش فيلمي در رابطه با عملكرد پرستاران در بيمارستانهاي صحرايي نيز ساخته مي شد.

اعتراض ديگر اينكه انگشت اشاره و باز گويي شخصيتهاي خاص روي پرستاران زن نشانه ميرود.آيا زن بودن جرم است؟يا پرستار بودن؟يا پرستار زن بودن!!؟؟؟.پرستاري حرفه اي سخت و نفس گير است و اينكه عده كثيري از شاغلين اين حرفه را زنان تشكيل مي دهد نشان دهنده قدرت فكري،مديريتي،روحي و عاطفي بالاي زنان است نه سست عنصر بودن و رويا گونه بودن زن.در اكثر فيلمها وقتي مي خواهند پرستار زني را مهربان و با عاطفه جلوه دهند او معمولا نقش عاشق بيمار بودن و يا همراه را بازي مي كند!!!؟؟؟به عنوان يك زن پرستار از صدا و صيما مي خواهم در اين رابطه تغيير ديدگاه بدهد..

مطلب ديگري كه از صدا و سيما انتظار مي رود در رابطه با آن مطالعه داشته و تغيير ديدگاه داشته باشد طرح تكريم اربا رجوع توسط كادر بهداشت و درمان است.ارتباط مداوم پرستاران با بيماران و همراهان آنها نوعي دوستي و مودت بين آنها و به خصوص بين پرستاران و همراهان بيمار به وجود مي آورد.چراكه مي تواند در انتقال مشكلات بيماران به پرستاران كمك كننده باشد.و باز هم براي تصميم گيرهاي مهم نياز به مشاوره با همراهان است و اين ميسر نيست مگر با ايجاد ارتباط سالم و هدفمند در جهت رفع نيازهاي بيمار. با اين وجود،در تمام بيمارستانها در جهت طرح تكريم ارباب رجوع شماره تلفني قرار داه شده كه كوچكترين شكايت بيامران و همراهان را 24 ساعته به اطلاع مسولين امر مي رساند. در حاليكه من بارها در بانك و پست و .........رفتاري غير اجتماعي ديدم ولي نمي دانستم به كه بگويم و چگونه؟!!!

همكاران گرامي به جاي اينكه بگوييم اغما چه و نظام پرستاري چگونه بياييد در وبلاگهايمان به سازمان صدا و سيما راه كار ارئه دهيم.بياييد اشتباهات آنها را بيان نماييم. اينكه بگوييم اعتزاض داريم كار را حل نمي كند.بگوييم در چه رابطه اعتراض داريم.انها نياز به راهنمايي ما دارند.اما وجود يك كارشناس پرستار براي توجيه فيلم سازان ضروري است.

نوشته شده توسط خانم محسنی