اینک که دو قسمت از مجموعه تلویزیونی اغماء از تلویزیون پخش گردیده است دوباره همین حس و حال در من زنده شده است .
حال گذشته از آنکه ناشیانه و بدون بینش و آگاهی ابتدائی از بیمار و بیمارستان وارد این مقوله می شوند تصورات اشتباهی از کارکرد اعضای تیم درمان داشته و هرگز تلاش نمی کنند این بینش و تصور غلط خود را تصحیح نمایند.
مواردی پیش آمده که گروههایی برای ساخت بخشی از فیلم خود به بیمارستان آمده اند . محیط عجیب غریبی را با مجموعه ای از تجهیزات پزشکی جوراجور می خواهند در دکوراسیون اتاق و فضای بیمارستان بچینند که هرگز در شرایط عادی یونیت بیمار وجود نداشته و ضروری نیستند.
چند مورد به دست اندرکاران موضوع تذکر دادم که یک محیط واقعی و عادی و ملموس مردم را تجربه کرده و تلاش کنند محصولشان مبتنی بر واقعیتها باشد.که در موردی قول دادند و قول گرفتند که دیدارهایش را ادامه دهد تا شناخت و آگاهیهایش را در این زمینه افزایش دهد که متاسفانه چنین نشد.
بسیار دیده ایم که بیمار در اغماء کامل و بیهوشی را با اکسیژن تراپی با ماسک اکسیژن و رها شده نشان داده و بیمار را بعد از عملهای جراحی سنگین پیوند عضو روی برانکارد و بدون اینکه انتیوبه باشد و تجهیزات حمایتی داشته باشد در حال انتقال از اتاق عمل نمایش می دهند .
این قبیل صحنه سازیهای اشتباه برای افراد مطلع ناراحت کننده است .و یا بیمار در آی سی یو رها شده نشان داده می شود و یا فردی به اتاق بیمار نفوذ کرده و آمپول هوا به او تزریق کرده و باعث مرگش شود.
اصولا" تصور غلط تزریق آمپول هوا گسترش تصور صدا و سیمائی هاست در حالی که تقریبا" دو برابر وزن بدن هر فرد با واحد سی سی هوا لازم است تا از طریق ورید وارد و فرد را دچار مشکل کند .
از این بحث بگذریم دادن جایگاه بسیار والا برای پزشکان و تحقیر پرستاران یکی دیگر از کارهایی است که در این مجموعه ها ساخته و پرداخته می شود.
گذشته از یادآوری جایگاه علمی و درمانی پرستار بعنوان عضوی از تیم درمان به این حضرات باید یادآوری کرد که در تمام کارهای خود از واحدها و استانداردهای خارجی یاری میگیرید .چرا در بحث جایگاه پزشک و پرستار حداقل نگاهی به فیلمهای موجود و معتبر خارجی نمی اندازید ؟
پزشک هرگز در جایگاه عتاب و خطاب پرستار نبوده و نیست بلکه این سازندگان این مجموعه ها هستند که تصور می کنند پرستار بیمارستان همچون پرستار اصطلاحی رایج جامعه است که در جایگاه نوکر و خدمتگزار استخدام و همچون کارگر افغانی مورد امر و نهی و عتاب و خطاب پزشک که در جایگاه ارباب و صاحب کار است واقع می گردد .
احترام پزشکان و رابطه دوستی که با آنها در محیط کار داریم امر دیگری است اما این تصویر سازی و اینکه نگهبان بیمارستان مشغول تعمیر و راه انداختن اتومبیل خراب شده پزشک است و ... توهمات ذهنی و تصورات غلطی است که سازنده فیلم از طریق ابزار رسانه به جامعه تزریق و در اغلب موارد توقعات غیراصولی را در جامعه ایجاد می کند.
در خیلی از موارد حضور اعضای خانواده حین سی پی آر و مداخلات آنها در این شرایط بحرانی و ثانیه های طلایی دسته گلی است که رسانه بر آب می دهد .
خوب است نویسنده و کارگردان محترم قبل از هر چیز بدیهی ترین چیزها از قبیل دستیار یا رزیدنت را که دانشجوی دوره تخصص است و هرگز در اتاق کمسیون حاضر نشده و نظر نمی دهد و مواردی که برای انجام جراحی کمسیون تشکیل می دهند را یاد بگیرد نه اینکه مهملات ذهنی خود را بافته و به خورد جامعه بدهد.
مطمئن هستم با این روند و با دیدن قسمتهای دیگر اغماء اشکالات این دست بیشتر مشاهده خواهد شد چون ظاهرا" بناست بیشتر قسمتهای این سریال در بیمارستان باشد.
وبلاگ برادر عابدینی
